میدان ناوونا | Navona field | رم

میدان ناوونا یا پیاتزا ناوونا (Piazza Navona) مشهورترین و زیباترین میدان شهر رم است که در محل سابق استادیوم دومیتیان ساخته شده است. بسیاری از گردشگران تور اروپا برای بازدید این استادیوم می روند که توسط امپراتور دومیتیانوس ساخته شده و فرم بیضی آن نیز یادگار این استادیوم است. استادیوم مذکور که دارای فضایی بزرگتر از میدان کولوسئوم بوده است، بیشتر برای رویدادهای مهم و فستیوالهای ورزشی مورد استفاده قرار میگرفته است. فواره چهار رودخانه جذابترین بخش میدان است. فواره میانی بزرگترین آنهاست، و بین سالهای ۱۶۴۷ و ۱۶۵۱ و به درخواست پاپ اینوسنت دهم ساخته شده است. طراحی این فواره در ابتدا به فرانچسکو بورومینی معمار برجسته و بانفوذ سبک باروک سفارش داده شد، در نهایت این کار به عهده جیان لورنزو برنینی معمار مشهور دیگر آن دوره و رقیب بورومینی، قرار گرفت و به بزرگترین شاهکار این معمار و نماد تاثیرات نمایشی و دینامیک سبک باروک تبدیل شد.

وجود فواره ها و چشمه های عمومی در رم دو هدف داشت: اول اینکه قبل از لوله کشی شدن آب به داخل منازل، این چشمه ها منابع مهم آب مصرفی مردم شهر بودند. دوم اینکه آنها بناهای یادگاری و نماد حمایت پاپ هستند. برنینی قبل از این فواره، چشمه ها و فواره های متعددی ساخته بود که از جمله مشهورترین آنها میتوان به فواره تریتون در میدان باربرینی ، فواره مور در بخش جنوبی میدان ناوونا و فواره نپتون و تریتون برای ویلا مونتالتو که مجسمه های آن اکنون در موزه ویکتوریا و آلبرت لندن نگهداری میشود. این فواره به صورت سمبلیک به چهار رودخانه بزرگ در چهار قاره اشاره میکند که توسط جغرافی دانان رنسانس شناخته شده بودند: رود نیل در آفریقا، رود گنگ در آسیا، دانوب در اروپا و ریو دلا پلاتا (رود نقره ای) در آمریکا از جمله آنهاست. هر قسمت دارای نمادهای گیاهی، جانوری یا خدایان چشمه ایست که مشخصات نژادی هر یک برای تعیین هویت هر رودخانه به کار گرفته شده اند.

هر خدای چشمه، در حالتی نیمه به خاک افتاده، در حیرت و وحشت از تک ستون خوش تراش مصری مرکزی هستند که نماد قدرت پاپ و کلیسای کاتولیک بوده و بر کبوتری که سمبل خانوادگی پامفیلی (خانواده پاپ) قرار گرفته است. علاوه بر اینها، این فواره به طور کل مانند نمایشی بر صحنه مدور است که میتوان گرداگرد آن گشت و به داستانهای متعدد موجود درباره آن گوش فرا داد. آب از میان مجموعه نامنظم و کوه پیکر سنگهای تراورتن به بیرون میپاشد و جاری میشود. یک داستان درباره این فواره وجود دارد که میگوید برنینی سمبل رود نیل را طوری طراحی کرده است که گویی خدای رود از دیدن دروازه ای که مقابل او قرار گرفته وحشت دارد زیرا نگران است که این بنای زشت و نا استوار  هر لحظه بر سرش فرو ریزد. تعجبی هم ندارد، چرا که این دروازه توسط بورومینی، رقیب برنینی ساخته شده است. ترکیب پرتحرک و پویای معماری و مجسمه سازی، بسیار انقلابی و نوآورانه بود.